งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ในบริบทการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ และเสนอแนะแนวทางการบริหารความเสี่ยงสำหรับการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ โดยระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วย การทบทวนวรรณกรรม ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ซึ่งผู้วิจัยสามารถสรุปเป็นกรอบแนวคิดของปัจจัยเสี่ยงในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ ประกอบด้วยปัจจัยเสี่ยงด้านตลาด ปัจจัยเสี่ยงด้านเทคโนโลยี ปัจจัยเสี่ยงด้านความรู้ ปัจจัยเสี่ยงด้านความสามารถ และผลกระทบของประสิทธิภาพการพัฒนาโครงการและการศึกษาเชิงประจักษ์ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย ซึ่งเก็บจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ ในบริษัทรับจ้างพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือที่มีกำไรสูงสุด 15 บริษัทแรก จำนวน 300 ชุด และได้รับแบบสอบถามที่สมบูรณ์กลับมา 224 ชุด คิดเป็นร้อยละ 74.67 ของแบบสอบถามทั้งหมด การวิจัยครั้งนี้ใช้การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจ (Exploratory Factor Analysis : EFA) และโมเดลสมการโครงสร้าง (Structure Equation Model : SEM) ในการวิเคราะห์ข้อมูล จากผลการวิเคราะห์ทางสถิติผลการวิจัยพบว่าผลการวิเคราะห์ทางสถิติผู้วิจัยพบว่า ผลกระทบจากปัจจัยความเสี่ยงที่ส่งผลทางตรงต่อประสิทธิภาพการพัฒนาโครงการบริบทการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือเกิดขึ้นสามารถอธิบายได้ ร้อยละ 77 (R2 = .77) โดยมีค่าน้ำหนักสัมพันธ์มาตรฐาน (Standardized Coefficients หรือ Beta: β) เท่ากับ 0.88 โดยปัจจัยด้านความเสี่ยงในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ (NPD Risk) ที่มีผลกระทบต่อประสิทธิภาพการพัฒนาโครงการผลิตภัณฑ์ใหม่ (NPD Performance) มากที่สุดได้แก่ ความเสี่ยงด้านความสามารถของผู้พัฒนา ซึ่งรองลงมาได้แก่ ความเสี่ยงด้านการนำความรู้เฉพาะด้าน และการควบคุม/รักษาข้อมูลที่สำคัญไปใช้ ความเสี่ยงด้านความซับซ้อนทางเทคนิค ความเสี่ยงด้านการวิเคราะห์ตลาด ความเสี่ยงด้านการจัดการความต้องการของทางผู้ว่าจ้าง และความเสี่ยงด้านนโยบายและกฎหมาย ตามลำดับ ดังนั้น การพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาความสามารถของผู้พัฒนาเป็นอันดับแรกเพื่อเป็นการลดความเสี่ยงและสร้างโอกาสทางธุรกิจให้เกิดขึ้นในอนาคตต่อไป

This research is aimed to study the factor for evaluating the readiness of the independent public agency in Thailand in term of its environment whether it is ready for business intelligence system. The research process consists of six stages: 1) the review of the literature and relevant studies, 2) development of conceptual model and research model, 3) development of data collection tool, 4) the conduction of empirical research where the data collected from the questionnaires, 5) the analysis of research data by using statistical technique; namely, Exploratory Factor Analysis (EFA) and Confirmatory Factor Analysis (CFA) and 6) research conclusion. The population of this study is the staff who are working in the case company. There are altogether 1,258 people from 28 departments. The sample size is 297. The findings found that organizational factor for evaluating the readiness of the organization for business intelligence system can be classified into four dimensions as 1) human capital, 2) knowledge process, 3) organizational culture, and 4) IT infrastructure. The readiness in the dimensions of knowledge process and IT infrastructure is considerably high while the dimensions of human capital and knowledge process are at fair level. The inequality of the readiness in each dimension can be the obstacle for developing business intelligence system. Therefore, the executives must focus on the importance of policies to be laid in the aspects of improving the dimensions of human capital and organizational culture which hence lead to the success of the organization afterwards.

งานวิจัยนี้ได้นำเสนอการวิเคราะห์ปัจจัยการซื้อผลิตภัณฑ์ซาลอนของผู้ประกอบการธุรกิจร้านซาลอน โดยใช้เทคนิคการทำเหมืองข้อมูล สำหรับการศึกษานี้ได้แบ่งการศึกษาออกเป็นสองส่วน คือ ส่วนที่หนึ่งเป็นการใช้เทคนิคการจัดกลุ่มแบบสองขั้นตอน (Two stage clustering) จากประเภทของผลิตภัณฑ์ที่สั่งซื้อเพื่อแยกผู้ประกอบการธุรกิจซาลอนตามผลิตภัณฑ์ที่สั่งซื้อ ในเบื้องต้นได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลผู้ประกอบการธุรกิจ ซาลอนในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 526 ระเบียน 20 คุณลักษณะ โดยใช้เทคนิคโครงข่ายประสาทเทียม (SOM) เพื่อหาจำนวนกลุ่มที่เหมาะสมและใช้เทคนิคเคมีนส์ (K-Means) ในการจัดกลุ่มข้อมูล จากการจัดกลุ่มข้อมูลแบบสองขั้นตอนพบว่า จำนวนกลุ่มที่เหมาะสมมีจำนวน 3 กลุ่ม โดยกลุ่มที่ 1 มีสมาชิกจำนวน 191 ระเบียน กลุ่มที่ 2 จำนวน 223 ระเบียนและกลุ่มที่ 3 จำนวน 112 ระเบียน สำหรับการศึกษาในส่วนที่สองเป็นการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อผลิตภัณฑ์ของผู้ประกอบการในแต่ละกลุ่มโดยสร้างแบบจำลองพฤติกรรมการสั่งซื้อผลิตภัณฑ์โดยใช้เทคนิคการจำแนกข้อมูล (Classification) ในรูปแบบของกฎ โดยในกลุ่มที่ 1 มีจำนวนกฎ 15 กฎ ในกลุ่มที่ 2 จำนวน 20 กฎและในกลุ่มที่ 3 จำนวน 14 กฎ ซึ่งประโยชน์ที่ได้รับจากการศึกษานี้ทำให้ผู้ขายผลิตภัณฑ์ซาลอนสามารถวิเคราะห์พฤติกรรมของผู้ประกอบการธุรกิจซาลอนเพื่อเป็นแนวทางในการจัดการรูปแบบกลยุทธ์การขายผลิตภัณฑ์ต่อไปในรูปแบบของแบบจำลองพฤติกรรมของผู้บริโภค สำหรับแนวทางในการศึกษาต่อ คือ การศึกษาเทคนิคการจัดกลุ่มข้อมูลเทคนิคอื่นๆ นอกเหนือจากเทคนิคเคมีนส์ และศึกษาเทคนิคการจำแนกข้อมูลในการสร้างแบบจำลองเพิ่มเติมนอกเหนือจากเทคนิคต้นไม้ตัดสินใจ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านความเสี่ยงทางการตลาดในมุมมองของนักศึกษา ที่ส่งผลต่อความภักดีของนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา และสนอแนะแนวทางการบริหารความเสี่ยงเพื่อ เพิ่มผลสัมฤทธิ์ในการพัฒนาประเด็นเชิงกลยุทธ์ด้านการดำเนินงานของสถาบันอุดมศึกษา ในบริบทของ มหาวิทยาลัยราชภัฏโดยระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วยการทบทวนทฤษฎี บทความและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ซึ่งประกอบด้วยการจัดการความเสี่ยง, การตลาด, การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน และงานวิจัย อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาระดับอุดมศึกษา ซึ่งสามารถสรุปเป็นกรอบแนวคิดในการระบุปัจจัย ความเสี่ยงในสถาบันอุดมศึกษา ในบริบทของมหาวิทยาลัยราชภัฏที่ประกอบด้วยปัจจัยความเสี่ยง ด้านการตลาดในมุมมองของนักศึกษาที่ส่งผลต่อความจงรักภักดีโดยเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจาก กลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ชั้นปีที่ 3 และ 4 ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏชั้นนำ จำนวน 10 แห่ง ซึ่งได้รับแบบสอบถามฉบับสมบูรณ์ทั้งสิ้นรวม 571 ชุด และ ใช้เทคนิคการวิเคราะห์ทางสถิติ ได้แก่ การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจ เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัย ครั้งนี้และได้นำเสนอปัจจัยความเสี่ยงด้านการดำเนินงานของการศึกษาระดับอุดมศึกษาทั้ง 7 ปัจจัย ผลจากการวิเคราะห์ทางสถิติได้มีการจัดกลุ่มและรวมกลุ่มของปัจจัยทำให้เกิดเป็น 7C?s Higher Education ซึ่งเป็นปัจจัยด้านการดำเนินงานของภาคการศึกษาระดับอุดมศึกษา และนำมาสู่การวิเคราะห์ ด้วยแบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างผลการวิจัยพบว่าความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านความเสี่ยงของ การศึกษาระดับอุดมศึกษา (7C?s Higher Education) และความภักดีของนักศึกษาที่มีต่อสถาบันมีอิทธิพล เชิงบวกต่อกันตามค่านำหนักสัมพันธ์เท่ากับ 0.43 โดยมีค่า p-value เท่ากับ 0.000 ซึ่งสามารถอธิบายถึง ผลกระทบในการดำเนินงานที่มีต่อความจงรักภักดีที่เกิดขึ้นได้ ร้อยละ 18 (R2 = .18) ดังนั้นเพื่อสร้าง ความได้เปรียบทางการแข่งขันองค์กรจึงต้องให้ความสำคัญกับการพัฒนาเพื่อลดความเสี่ยงต่อไป

This research is a methodology to measure the position of hub airports in Southeast Asia. The purpose of this research was to measure the number of indirect connecting flights in ASEAN. The documents used for this research were the statistics of annual reports between 2003 and 2012 of ten airports. Four methods of analysis were used: Netscan model, Concentration ratio, Herfindahl-Hirschman index, and Comprehensive concentration index. Market share in ASEAN airports is dominated by five big companies: Suvarnabhumi International Airport (BKK) in Thailand, Changi International Airport (SIN) in Singapore, Kuala Lumpur International Airport (KUL) in Malaysia, Ninoy Aquino International Airport (MNL) in the Philippines and Sugarno Hatta International Airport (CGK) in Indonesia. The first three are of these airports are major hubs for the ASEAN region. The analysis presented in this research may be helpful for airports or airlines in identifying their network performance and position in relation to their competition.