การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านเทคโนโลยีการสื่อสารพหุวัฒนธรรมที่มีการส่งเสริมกลยุทธ์การตลาดระหว่างประเทศที่ส่งผลต่อปัจจัยสู่ความสำเร็จของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในยุคดิจิทัล เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลักในการรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่างคือผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยที่ประกอบกิจการส่งออกใน 5 ประเภทสินค้า ได้แก่ อาหารและเครื่องดื่มแปรรูป ผลิตภัณฑ์สมุนไพรและเครื่องสำอาง เสื้อผ้าแฟชั่น ของใช้ในครัวเรือน และชิ้นส่วนยานยนต์ โดยใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง ตามด้วยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ และการสุ่มแบบโควตา ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 485 ราย เครื่องมือวิจัยได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ และตรวจสอบค่าความเชื่อมั่นโดยการทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างใกล้เคียง พบว่ามีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นสูงกว่า .70 ทุกตัวแปร การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า กลยุทธ์การตลาดระหว่างประเทศ สมรรถนะการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม และการปรับตัวทางวัฒนธรรม มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (***) และ .01 (**) ต่อความสำเร็จของธุรกิจในยุคดิจิทัล โดยกลยุทธ์การตลาดระหว่างประเทศมีอิทธิพลสูงที่สุด ขณะเดียวกัน ความสามารถด้านการสื่อสารดิจิทัลส่งผลต่อทั้งการวางกลยุทธ์การตลาดและการปรับตัวทางวัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 (*) และ.001 (***) ส่วนเทคโนโลยีการสื่อสารพหุวัฒนธรรมมีผลทางอ้อมผ่านการปรับตัวทางวัฒนธรรม ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการผสานเทคโนโลยีและทักษะการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมในการเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขันของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยในเวทีสากล