การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือวัดการตั้งเป้าหมายเพื่อการเรียนรู้ ฉบับภาษาไทย สำหรับนักศึกษาระดับมหาวิทยาลัย เครื่องมือวัดได้พัฒนาจากต้นฉบับของ Gaumer Erickson และ Noonan (2018) ซึ่งเป็นแบบสอบถามชนิดที่ทำโดยผู้ตอบแบบสอบถามเอง (Self-reported) มีลักษณะเป็นมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 19 ข้อคำถาม แบ่งข้อคำถามออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการมีคุณค่าและความหมาย ด้านการมุ่งมั่นกับการพัฒนาตนเอง ไม่เปรียบเทียบตนเองกับผู้อื่น และด้านการอ้างอิงข้อมูลที่เกี่ยวข้อง การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือวัดแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ 1) การพัฒนาเครื่องมือวัดการตั้งเป้าหมายเพื่อการเรียนรู้ ฉบับภาษาไทย โดยใช้เทคนิคการแปลย้อนกลับ (Backward translation) ข้อคำถามได้รับการแปลเป็นภาษาไทยเทียบข้อคำถามต้นฉบับ พร้อมทั้งปรับปรุงตามความเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน และเมื่อทำการแปลย้อนกลับ พบว่าเครื่องมือชุดที่แปลย้อนกลับมีภาษาและเนื้อหาคงเดิมจากเครื่องมือวิจัยชุดต้นฉบับ และ 2) การตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือวัดการตั้งเป้าหมายเพื่อการเรียนรู้ ฉบับภาษาไทย โดยพิจารณาความตรงด้วยความตรงตามโครงสร้าง และตรวจสอบความเที่ยงด้วยความเที่ยงแบบสอดคล้องภายใน ดำเนินการเก็บข้อมูลในนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ปีการศึกษา 2565 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จำนวน 118 คน ผลการตรวจสอบความตรงตามโครงสร้าง พบว่า โมเดลการตั้งเป้าหมายเพื่อการเรียนรู้สอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-square = 1.28; df=1; p=0.26; CFI=0.99; TLI=0.97; SRMR= 0.01; RMSEA= 0.05) สะท้อนให้เห็นว่า เครื่องมือวัดมีความตรงตามโครงสร้าง นอกจากนั้น ผลการตรวจสอบความเที่ยงประเภทความเที่ยงแบบสอดคล้องภายในด้วยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค มีค่าเท่ากับ 0.81-0.86 จากหลักฐานการสนับสนุนที่กล่าวมาช่วยสะท้อนให้เห็นว่าเครื่องมือวัดการตั้งเป้าหมายเพื่อการเรียนรู้ ฉบับภาษาไทย มีคุณภาพเหมาะสมในการนำไปใช้ประโยชน์แก่นักศึกษาไทยต่อไป

การคิดเชิงออกแบบได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้ในกระบวนการเรียนรู้และกระบวนการทำงาน เพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างครอบคลุมและสร้างนวัตกรรมที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้ใช้ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพของแบบวัดสมรรถนะการคิดเชิงออกแบบของบัณฑิตไทย การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก และการวิจัยเชิงปริมาณโดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักศึกษาระดับปริญญาตรีไทย จำนวน 623 คน ข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์ด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน เพื่อตรวจสอบโมเดลการวัดเชิงโครงสร้าง ผลการศึกษาพบว่า สมรรถนะการคิดเชิงออกแบบประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความรู้ ประกอบด้วย 3 ตัวบ่งชี้ ด้านความสามารถทางการคิด ประกอบด้วย 3 ตัวบ่งชี้ และด้านทักษะ ประกอบด้วย 2 ตัวบ่งชี้ ผลการศึกษานี้นำไปสู่การพัฒนาเครื่องมือและสารสนเทศสำหรับการพัฒนาทักษะที่จำเป็นของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในศตวรรษที่ 21