บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนประเด็นเรื่องการกาหนดนโยบายให้บุคลากรภายใน องค์การท างานที่บ้าน เพื่อน าเสนอประเด็นที่องค์การต้องท าการปรับตัวในด้านการด าเนินนโยบายการ บริหารงาน เนื่องจากแม้การท างานที่บ้านจะสร้างให้เกิดความสมดุลระหว่างชีวิตการท างานและชีวิตส่วนบุคคล เพิ่มผลการปฏิบัติงานของบุคลากร อย่างไรก็ตามการดาเนินนโยบายทางานที่บ้านยังมีข้อจากัดที่สามารถทาให้ บุคลากรเกิดความเครียดจากการทางานและน าไปสู่ภาวะการหมดไฟในการทางานของบุคลากรได้ ในบทความ วิชาการนี้ จะใช้กรอบแนวคิดเกี่ ยวกับคุณภาพชีวิตการท างานและการหมดไฟในการท างานเพื่ อตอบ วัตถุประสงค์ ดังนั้นจึงขอเสนอประเด็นหลักที่ได้จากการตรวจสอบเอกสารต่าง ๆ ดังนี้ ประเด็นที่ 1 การท างาน ที่บ้านอาจท าให้บุคลากรไม่สามารถ “ปิดสวิตช์” การท างานของตนเองได้เต็มที่ สร้างความไม่ชัดเจนใน ขอบเขตชีวิตการทางานและชีวิตส่วนบุคคล ประเด็นที่ 2 นโยบายการทางานที่บ้านสร้างระบบการควบคุมที่ เข้มงวดมากขึ้น เกิดความเครียดจากการทางานมากขึ้น และประเด็นที่ 3 เมื่อความเครียดจากการท างาน มากขึ้น ก็เสี่ยงต่อการเกิดภาวะหมดไฟในการทางาน รวมถึงการออกจากงานในที่สุด พร้อมกับข้อเสนอแนะ ดังนี้ ผู้บริหารที่ดาเนินนโยบายการทางานที่บ้าน ควรมองเห็นความสาคัญของการดูแลบุคลากร เพื่อป้องกันมิ ให้เกิดภาวะหมดไฟในการทางานและสูญเสียทรัพยากรที่ส าคัญขององค์การ ด้วยการให้การสนับสนุนสิ่งจาเป็น ในการปฏิบัติงานตามสมควร รวมถึงการมอบอานาจการตัดสินใจและสร้างระบบการควบคุมที่ไม่เข้มงวดจน มากเกินไปเพื่อสร้างสมดุลในคุณภาพชีวิตการท างานและผลการปฏิบัติงานของบุคลากรเป็นส าคัญ